ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟΣ ΟΔΗΓΟΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΝΕΑ-ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ
Δείτε το ΚΥΘΗΡΑ TV
 

Διαδρομή πέμπτη: Λιβάδι- Μυρτίδια....

 

Ξεκινήσαμε και αυτή την φορά την διαδρομή μας απο την γωνία του Λιβαδιού στον φούρνο και ακολουθώντας την "χέρα" στην απέναντι γωνία που μας έδειχνε τον δρόμο για τα Μυρτίδια.....

Ανηφορίσαμε πάλι προς τον Κουμάρο και αυτή την φορά αφού στρίψαμε στα 1,2 χλμ. αριστερά, προσπεράσαμε, αφήνοντας αριστερά μας τον Δρυμώνα που επισκεφθήκαμε στην προηγούμενη διαδρομή μας.

Συνεχίσαμε για 800 μέτρα ακόμη και στρίψαμε αριστερά στα "Μαρκεσάκια", το παλαιό σχολείο της περιοχής όπου σήμερα λειτουργεί παραπλεύρως ένα μοντέρνο οινοποιείο.

Τα πολλά γερασμένα, τεράστια πεύκα είχαν στρώσει το οδόστρωμα με τις πεσμένες πευκοβελόνες τους ενώ ένας μακρυνός ήχος κόρνας αυτοκινήτου μας θύμισε ότι κάποτε στην αυλή του σχολείου ακουγότανε το κουδούνι του σχολείου και οι χαρούμενες φωνές των παιδιών.Πάντα το περίεργο συναίσθημα του σχολείου που έπαψε να λειτουργεί μας φέρνει την εικόνα της ξεχασμένης και τελειωμένης ζωής.

Αφήνοντας το σιγασμένο σχολικό κουδούνι πίσω μας, συνεχίσαμε ανηφορικά και σε περίπου 1,2 χλμ. φθάσαμε στον οικισμό Καλοκαιρινές.

Ένας παλιός ανασκευασμένος ανεμόμυλος μας υποδέχθηκε στην είσοδο του χωριού που τώρα πια είναι τουριστικό κατάλυμα.

Οι Καλοκαιρινές είναι ένας από τους παλιότερους οικισμούς των Κυθήρων, με συγκροτήματα σπιτιών μέσα σε κλειστές αυλές, που χτίστηκαν έτσι για προληπτικούς αμυντικούς λόγους.

Διασχίζοντας τον στενό δρόμο μέσα από τον οικισμό συνεχίσαμε και αφήνοντας τον πίσω μας ακολουθήσαμε τον δρόμο προς τα δυτικά κατηφορίζοντας τις αλλεπάληλες στροφές ώσπου συναντήσαμε ένα ωραίο γεφύρι της εποχής της Αγγλοκρατίας -1 824 γράφει η επιγραφή πάνω στον πωρόλιθο-και την Τρύπια Πέτρα ή Παράθυρα, το βράχο, δηλαδή, που τρύπησαν με θεαματικό τρόπο οι Άγγλοι, ανοίγοντας το δρόμο προς το μοναστήρι.


Καθώς προχωρήσαμε, τα αποκα'ί'δια από το τεχνητό πευκοδάσος και οι σπάνιοι κέδροι που υπήρχαν στην περιοχή και κάηκαν στην πυρκαγιά του 2000, αφήνοντας γυμνό το τοπίο, με μια πράσινη προστατευτική τούφα γύρω από τη Μονή, μας θύμισαν το έγκλημα στην φύση που δειλά είχε αρχίσει να αναπαράγεται με τα μικρά νέα πευκάκια να φυτρώνουν καταπράσινα και να κουνιούνται ελαφρά στο καλοκαιρνό αεράκι κουνώντας αρνητικά τον κορμό τους σαν να μας έλεγαν "μην μας κάψετε πάλι".

Αφού σταματήσαμε στον μεγάλο σταυρό που έχουν κατασκευάσει στο ύψωμα πριν από το μοναστήρι, απ' όπου απολαύσαμε την πανοραμική θέα στην περιοχή, συνεχίσαμε και εφθάσαμε στο μοναστήρι, περ'ιπου ύστερα από 3,2 χλμ. από τις Καλοκαιρινές.

Αφήσαμε το αυτοκίνητο στο μεγάλο πάρκινγκ κάτω από τα πεύκα και μπήκαμε να προσκυνήσουμε στη θαυματουργή Παναγιά, την προστάτιδα των Κυθήρων και όχι μόνο.
Η Μονή ανήκει στην Εγχώριο Περιουσία και είναι ανοιχτή όλο το χρόνο από την ανατολή μέχρι τη δύση του ήλιου.

Η Μονή Μυρτιδίων, χωμένη μες στις μυρτιές και τα λουλούδια, αποτελεί σημείο αναφοράς των απανταχού Κυθήριων. Το καινούργιο καθολικό, σε μορφή τρίκλιτης βασιλικής, χτίστηκε στα μέσα του 19ου αι. από τον ηγούμενο Αγα-θάγγελο Καλλίγερο, την προτομή του οποίου θα δείτε στην αυλή.

Το μαρμάρινο τέμπλο του ναού φιλοτέχνησαν το 1856 Τηνιακοί γλύπτες. Τριγύρω από την αυλή βρίσκονται τα κελιά, στα οποία φιλοξενούνται οι πιστοί κατά τον Δεκαπεντισμό του Αυγούστου. Το καμπαναριό της, ψηλό 26 μέτρα και κατασκευασμένο όλο από πωρόλιθο, το 1888, από τον Κυθήριο Νικόλαο Φατσέα-Φουριάρη, χαρακτηρίζει την εικόνα του μοναστηριού και είναι αναγνωρίσιμο από παντού.

Κάτω από το ναό υπάρχει το ονομαζόμενο «Καθολικό», που είναι ο αρχικός ναός της ευρέσεως της εικόνας, στον οποίο προστέθηκαν δύο κλίτη, επ' ονόματι του Οσίου Θεοδώρου και της Ζωοδόχου Πηγής. Εκεί φυλάσσεται η εικόνα της Παναγίας με το αργυρό ένδυμα, το οποίο φιλοτεχνήθηκε από τον θεοφίλη Σπιθάκη (1776-1825) και η οποία αντικαθιστά την πρωτότυπη εικόνα κατά το διάστημα της απουσίας της από τη Μονή.

Εδώ, στο μικρό κατανυκτικό χώρο, θα εντυπωσιαστείτε από τις τεράστιες λαμπάδες και τα κέρινα ομοιώματα μικρών παιδιών, όλα τάματα των πιστών, χριστιανών και αλλόθρησκων, που σώθηκαν στη διάρκεια των αιώνων χάρη στην επέμβαση Της.

Η πρωτότυπη εικόνα της Μυρτιδιώπσσας έχει τα πρόσωπα του Χριστού και της Παναγίας μαυρισμένα, χωρίς χαρακτηριστικά, όπως η Μαύρη Παναγιά στην Πολωνία, και η παράδοση θέλει να είναι έργο του Ευαγγελιστή Λουκά. Το ολόχρυσο ένδυμα της, έργο του Νικόλαου Σπιθάκη (1837), μοιάζει αχειροποίητο και στο κάτω μέρος του έχει σκαλισμένα τρία από τα θαύματα της Μυρτιδιώτισσας, της εύρεσης της εικόνας, της ίασης του παράλυτου και της διάσωσης του φρουρίου της Χώρας.

Η εικόνα έσωσε πολλές φορές το νησί από τις πειρατικές επιδρομές, έδωσε παιδιά στις στείρες γυναίκες, γιάτρεψε ετοιμοθάνατους και, γενικά, είναι ο φύλακας-άγγελος όλων των Τσιριγωτών που 'χουν συνέχεια το όνομα Της στα χείλη τους.

Η αρχική εικόνα δεν είναι γνωστό πότε βρέθηκε. Λέγεται πως ένας βοσκός που έψαχνε τα ζώα του άκουσε φωνές να τον καλούν μέσα στην ερημιά και την ανακάλυψε ανάδεσα στα μυρτί-δια (μυρτιές), εξ ου και το όνομα της.

Στα «Χρονικά» του Δανιήλ Βαρυπάτη, ο οποίος χρημάτισε για χρόνια εφημέριος της Μονής, ο ιερέας αναφέρει ότι διάβασε αφιερωματική επιγραφή στο μιλιόζυμο του ναού της Ευρέσεως, που τοποθετούσε την Εύρεση στις 24 Σεπτέμβρη 1446. Το σίγουρο είναι, πάντως, πως τη μέρα αυτή γίνεται μεγάλη γιορτή σε όλα τα μέρη της γης, όπου υπάρχουν Κυθήριοι, οι οποίοι έχουν χτίσει παντού εκκλησίες στο όνομα της.

Στα χρόνια της Ενετοκρατίας, η εικόνα της Παναγίας φυλασσόταν στον καθολικό ναό του Φρουρίου της Χώρας, για το φόβο των πειρατών που ονειρεύονταν τα πλούτη του μοναστηριού αφού το είχαν ήδη λεηλατήσει το 1696. Βέβαια, η Παναγία απο λίθωσε αρκετά από τα καράβια τους κι έδιωξε δεκάδες ακόμα,όμως θεωρήθηκε σώφρον να ληφθούν και άλλα μέτρα προστασίας τα δύσκολα εκείνα χρόνια.

Η εικόνα επέστρεφε στα Μυρτίδια στις γιορτές και τα πανηγύρια. Ως ανάμνηση της φύλαξης της στο κάστρο, έμεινε ως σήμερα η «γύρα», η λιτάνευση δηλαδή της ιερής εικόνας στα χωριά των Κυθήρων, το σημαντικότερο θρησκευτικό έθιμο του νησιού, το οποίο δεν πρέπει να χάσετε με τίποτα.

Η εικόνα φεύγει από το μοναστήρi την Κυριακή της Ορθοδοξίας και, με τη συνοδεία πλήθους λαού, λιτανεύεται μέχρι την πρωτεύουσα, όπου παραμένει μέχρι τη Νέα Δευτέρα.

Τη μέρα εκείνη, μες στις μυρωδιές της άνοιξης και με τη χαρά της Ανάστασης, ξεκινάει η «γύρα».

Η θαυματουργή εικόνα μεταφερεται στα χέρια απο τους πιστούς που το έχουν κάνει τάμα να τη σηκώσουν, ενώ οι κάτοικοι των χωριών την περιμένουν στην είσοδο με θυμιατήρια, συνοδεύοντας την μέχρι τον επόμενο οι κισμό.

Μπορεί τα πανηγύρια που γίνονταν άλλοτε στα χωριά, σε αυτή την περίσταση, και τόνωναν την τοπική οικονομία να απο τελούν πια παρελθόν, ωστόσο, όλοι οι Τσιριγώτες συνεχίζουν να ντύνονται τα καλά τους, αφήνουν τις δουλειές, καθαρίζουν τα σπίτια, λιβανίζουν και γιορτάζουν με κάθε τρόπο τον ερχομό της προστάτιδας τους.

Την Κυριακή των Μυροφόρων η εικόνα επιστρέφει στα Μυρτίδια.

Αφού προσκυνήσαμε και αναψαμε ένα κεράκι στην χάρη Της βγήκαμε από το μοναστήρι και βρίσκοντας ένα μικρό στενό τσιμεντόδρομο έξω από το χώρο στάθμευσης, προς τα δεξιά και τον ακολουθήσαμε. Λίγο πιο κάτω κάτω εγινε χωματόδρομος με αρκετές λακούβες, μάλλον ακατάλληλες για συμβατικό όχημα.

Περίπου σε 1,7 χλμ. φθάσαμε στα Λιμνάρια, έναν σχετικά βραχώδη κόλπο όπου αράζουν με δυσκολία κάποιες βάρκες και προσφέρεται μόνο για ψάρεμα.

Θα συνιστούσαμε αντί να πάτε με το αυτοκίητο σας και να το ταλαιπωρήσετε να κάνετε την διαδρομή με τα πόδια μιας και είναι μια πολύ ωραία πεζοπορική βόλτα.

Επιστρέψαμε πάλι στο μοναστήρι και ανακαλύψαμε ανάμεσα στο χώρο στάθμευσες κάι το μοναστήρι, ένα δυσδιάκριτο χωματόδρομοI ο οποίος, έπειτα από 1,5 χλμ., μας οδήγησε στον μοναδικό Άγιο Νικόλα τον Κρασά.

Αν δεν έχετε διάθεση να χαρίσετε στον εαυτό σας αυτή την ωραιότατη πεζοπορική βόλτα ανάμεσα στα θυμάρια και τα φρύγανα, αφήνετε το όχημα στο πλάτωμα πάνω από το εκκλησάκι και βρίσκεστε μπροστά σε μια λευκή καμάρα κι έναν σταυρό που χαράζονται πάνω στο μπλε του πελάγους.

Γκρεμοί, κοφτερά βράχια και μια θάλασσα που βρυχάται, αυτό είναι το τοπίο μέσα στο οποίο ένας ταλαίπωρος ναυτικός έχτισε το εκκλησάκι, τάμα στον άγιο της θάλασσας που του έσωσε τη ζωή.

Όι περίφημες δυτικές ακτές, γεμάτες αφιλόξενους κόλπους και σπηλιές, στο έλεος των αέρηδων που έρχονται κατευθείαν από το πέλαγος, χωρίς στεριά να τους εμποδίζει, έχουν στείλει στο βυθό πολλά καράβια μέχρι τις μέρες μας, που άφησαν την πραμάτεια τους λάφυρο στους βράχους και στο βυθό.

Μάλιστα, τα παλιά τα χρόνια, πολλοί κάτοικοι συνήθιζαν να βγαίνουν με την κακοκαιρία, για να μαζέψουν τους «θησαυρούς» που ξέβραζε η θάλασσα.

Σε κάποια καταιγίδα, λοιπόν, ο καπετάνιος Νικόλαος Κασιμάτης, που κινδύνευε στ' ανοιχτά με το ιστιοπλοϊκό του φορτωμένο κρασιά, έκανε τάμα στον άγιο Νικόλα, όπου βρει μέρος να προσορμιστεί, να του χτίσει μια εκκλησιά, ανακατεύοντας τη λάσπη με κρασί αντί για νερό.

Σώθηκε με τη βοήθεια του Αγίου, αράζοντας στο Μαύρο Βράχο, και την αφιερωματική του επιγραφή θα τη διαβάσετε μέσα στο εκκλησάκι με τις παλιές τοιχογραφίες: «1619 Οκτωβρίου ΙΑ'».

Αν δεν δείτε τον ήλιο να χάνεται μέσα στα μόνιμα αγριεμένα νερά, από το εκκλησάκι του Αγιου Νικόλα του Κρασά, μην πείτε πως γνωρίσατε τα Κύθηρα.

Στις 6 Δεκέμβρη, μέρα της γιορτής του, έρχονται από τα Μυρτίδια και τον γεμίζουν λουλούδια για την πρωινή λειτουργία, αλλιώς, για να μπείτε, θα πρέπει να αναζητήσετε το κλειδί στα Μυρτίδια.

Στο Σπακολάγκαδο, αριστερά κατεβαίνοντας (νότια), λίγο πριν φτάσετε στο εκκλησάκι, τα νερά που τρέχουν ανάμεσα στις καλαμιές σχηματίζουν ένα μικρό καταρράκτη και η αντίθεση ανάμεσα στα μαύρα, απότομα βράχια της θάλασσας και τα παρατημένα περιβόλια είναι πραγματικά εντυπωσιακή.

Αν είστε ντυμένοι με χοντρά ρούχα και παπούτσια, μπορείτε να περάσετε από τους θάμνους και να κατεβείτε μέχρι την κοίτη.

Επιστρέψαμε στο Μοναστήρι και πήραμε πάλι τον δρόμο ανηφορίζοντας προς Καλοκαιρινές. Στην είσοδο του οικισμού, ερχόμενοι απο τα Μυρτίδια, στρίψαμε αριστερά παίρνοντας τον δρόμο προς τον Μυλοπόταμο.

 

Προσκύνημα στην Παναγία την Μυρτιδιώτισσα


Upgrade your Flash Player to version 8 to view this video!

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ - ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ.

΄Αφιξη-Καψάλι...

   
   
   
   
 
 
 
 
 
 
 
Σύντομα η συνέχεια...καθώς συνεχίζονται οι διαδρομές μας στο νησί......